Dum mi skribas mian blogon ĉi tie, en mia ĉambreto en Anglio, la hungaraj junuloj 'hejme' kunvenas por kunsidi pri la IJS.
Kompreneble mi estas tre malĝoja, ke mi ne povas esti tie. Nek povis vojaĝi al Pécs por vidi la eblajn IJS-ejojn mem. Ne estas la fakto, ke mi ne kredas, kion ili rakontas pri ili, nur simple vidi per miaj okuloj donas plian impreson.
La vivo de nia listo estas tre aktiva. Ni sendadas leterojn ĉiu tage diskutante pri ĉio. Ne nur pri la renkontiĝo sekvont jare, sed kompreneble ankaŭ pri sekva semajno, kiam Budapeŝto gastigos multajn eksterlandanojn, de kelkaj najbaraj landoj. Ankaŭ estas granda laboro por la novaj organizantoj/helpantoj ekkompreni la tradiciojn de HEJ aŭ ĝuste kion indas novigi por la sekvaj jaroj. Estas tre interese aŭdi la opinion de la 17 jaraj junulinoj, kiuj antaŭ nelonge iĝis membroj de nia grupo. Mi estas 22 jara, kaj mem spertas, ke la diferenco inter la vidpunktoj estas grandega. Ne nepre temas pri Esperantistoj. Se mi pensas pri tio, kiel miaj amikoj de mia eksa lernejo de la flugpilkotrejnado kion pensas pri laboro, festado, kiel amuziĝi la diferenco estas granda.
Tiuj aferoj tial gravas, ĉar ni devas decidi kio estas la celo de HEJ. Kial ni laboras, renkontiĝas, organizas? Kio estas bona pri tio? Ĉu indas labori por Esperanto? Ĉu estas probelmo, ke al IJS, kies nomo enhavas la junularan vorton, venas ankaŭ homoj super 35-40. Ĉu tio gravas? Ĉu vere tio forpelas junulojn, vidante pli aĝajn partoprenantojn? Aŭ juna estas, kiu sentas sin juna?
Kiel havi novajn membrojn? Kiel informi homojn, ke Esperanto ne estas nur facila lingvo, kiun ĉiuj stultuloj lernas, kiuj ne kapablas fari la anglan ekzamenon por ricevi la diplomon..? Tio estas la situacio en Hungario. Mi scias, ke ĉiuj landaj asocioj/organizoj havas siajn (aliajn) problemojn. Mi nur provas montri, ke estas vere multe da temoj, kiujn ni provas pridiskuti.
Tamen plej grave: la 21-a IJS okazos, ĝi estos bonetosa, la organizantoj estas entuziasmaj, ideoplenaj! Mi tre ĝojas, ke post 3 jaroj en 2010 ni denove povos bonvenigi gejunulojn en belega urbo Pécs.
Kompreneble mi estas tre malĝoja, ke mi ne povas esti tie. Nek povis vojaĝi al Pécs por vidi la eblajn IJS-ejojn mem. Ne estas la fakto, ke mi ne kredas, kion ili rakontas pri ili, nur simple vidi per miaj okuloj donas plian impreson.
La vivo de nia listo estas tre aktiva. Ni sendadas leterojn ĉiu tage diskutante pri ĉio. Ne nur pri la renkontiĝo sekvont jare, sed kompreneble ankaŭ pri sekva semajno, kiam Budapeŝto gastigos multajn eksterlandanojn, de kelkaj najbaraj landoj. Ankaŭ estas granda laboro por la novaj organizantoj/helpantoj ekkompreni la tradiciojn de HEJ aŭ ĝuste kion indas novigi por la sekvaj jaroj. Estas tre interese aŭdi la opinion de la 17 jaraj junulinoj, kiuj antaŭ nelonge iĝis membroj de nia grupo. Mi estas 22 jara, kaj mem spertas, ke la diferenco inter la vidpunktoj estas grandega. Ne nepre temas pri Esperantistoj. Se mi pensas pri tio, kiel miaj amikoj de mia eksa lernejo de la flugpilkotrejnado kion pensas pri laboro, festado, kiel amuziĝi la diferenco estas granda.
Tiuj aferoj tial gravas, ĉar ni devas decidi kio estas la celo de HEJ. Kial ni laboras, renkontiĝas, organizas? Kio estas bona pri tio? Ĉu indas labori por Esperanto? Ĉu estas probelmo, ke al IJS, kies nomo enhavas la junularan vorton, venas ankaŭ homoj super 35-40. Ĉu tio gravas? Ĉu vere tio forpelas junulojn, vidante pli aĝajn partoprenantojn? Aŭ juna estas, kiu sentas sin juna?
Kiel havi novajn membrojn? Kiel informi homojn, ke Esperanto ne estas nur facila lingvo, kiun ĉiuj stultuloj lernas, kiuj ne kapablas fari la anglan ekzamenon por ricevi la diplomon..? Tio estas la situacio en Hungario. Mi scias, ke ĉiuj landaj asocioj/organizoj havas siajn (aliajn) problemojn. Mi nur provas montri, ke estas vere multe da temoj, kiujn ni provas pridiskuti.
Tamen plej grave: la 21-a IJS okazos, ĝi estos bonetosa, la organizantoj estas entuziasmaj, ideoplenaj! Mi tre ĝojas, ke post 3 jaroj en 2010 ni denove povos bonvenigi gejunulojn en belega urbo Pécs.
No comments:
Post a Comment