JES-etoso

Mi ankoraŭ neniam loĝis en amasloĝejo; ĝis la ĉijara JES. Estis iom timinda afero, kiam ni decidis dormi en sporta halo kun aliaj homoj (el 301 partoprenantoj la pli granda parto loĝis tie), sed okazis multe pli amuze ol mi imagis. Mi ne pensis, ke estas tiom bona ideo meti la homojn unu loke (la loko povas esti eĉ iom tro malgranda :-) ), ĉar ili ĉiam estas kune, kaj povas eluzi la bonegan eblecon por konatiĝi.
Fakte, se vi decidas partopreni E-aranĝon dum la novjaro, forgesu pri dormado, almenaŭ dum la noktoj :-) La programoj ĝenerale komenciĝis je la 11 horo matene kaj daŭris „ĝis la nokto, nokto fin’”. Mi prefere partoprenis lingvistikajn /lingvoinstruajn prelegojn kiel la pola kaj nederlanda, sed ankaŭ la Esperantan, instruita en direkta metodo. Mi ekkonis ne nur lingvojn kaj kulturojn dum la semajno, sed multajn interesajn homojn (ankaŭ malnovajn amikojn de miaj gepatroj, kio estis stanga kaj iom ridinda afero :-) ) el diversaj landoj.
Vespere, la 31-an de decembro, la etoso estis nekredebla. Sperti, kiel pli ol 300 homoj kalkulas la sekundojn kune ĝis noktomezo, precipe en Esperanto, certe ne forgesebla. Bedaŭrinde, la semajno tre rapide trapasis, la regula vivo rekomenciĝis, sed mi jam nun antaŭ atendas mian sekvan E-renkontiĝon,kio espereble okazos baldaŭ! :-)

Vilté